مجموعه ورزشی بقیةالله که تنها بخش افتتاح شده از مرکز جامع توانبخشی جانبازان و ایثارگران می باشد به نام جانبازان و ایثارگران ساخته شده و به دلایلی به کام اشراف و اقشار مرفه جامعه شده و می شود!

 

 

فاش نیوز - طی هفته گذشته با واگذاری مجموعه ورزشی بقیه الله به بخش خصوصی توسط موسسه ایثار بنیاد، جانبازان ورزشکار عمدتا نخاعی و ویلچری 70%، در سانس ورزشی بسکتبال با ویلچر، تنیس روی میز ، فوتبال روی میز و محل رختکن با مشکل مواجه شدند.

با اعتراض جانبازان به مسئولین موسسه فرهنگی، هنری و ورزشی ایثار که زیر مجموعه بنیادشهید و امور ایثارگران است، دوشنبه گذشته 22 مردادماه،مجموعه ورزشی بقیه الله شاهد حضور تعدادی از جانبازان معترض و نگران از خصوصی سازی این مجموعه بود که انتظار داشتند موضوع بصورت عاجل مورد توجه مدیران موسسه و مسئولین بنیادشهید قرار گیرد. مجموعه ورزشی ای که به نام جانبازان ساخته شده و به دلایلی به کام اقشار مرفه جامعه شده است.

در همین ارتباط خبرنگار و عکاس فاش نیوز بر حسب وظیفه و رسالت خبری خود، برای انعکاس موضوع و گفت و گو با جانبازان معترض روانه باشگاه ورزشی بقیه الله در زعفرانیه تهران شدند که در اینجا ماحصل این گزارش، تقدیم عزیزان ایثارگر و کاربران همیشگی فاش نیوز می شود.

* تجهیزات آن متناسب با وضعیت جانبازان ویلچری است

جانباز نخاعی،"سیدمصطفی حدادیِ زحمتکش"نماینده و مدیر سابق باشگاه ورزشی بقیه الله درتوضیحاتی که به خبرنگار ما ارائه داد، در مورد شکل گیری مجموعه ورزشی بقیه الله گفت: حدود سه سالی از افتتاح این باشگاه ورزشی می گذرد که خاص جانبازان و خانواده ایثارگران است و زیرنظر موسسه فرهنگی هنری ایثار اداره می شود. اما به علت دوری راه و عدم اطلاع جانبازان و خانواده ایثارگران از این مکان، کمتر از این مجموعه استفاده می کنند و تقریبا بلااستفاده مانده است.

ما نیز برای جبران هزینه ها، ساعت هایی را به بخش آزاد اختصاص دادیم تا اینکه دوماه پیش دوستان جانباز تقاضا کردند که سانس بسکتبال با ویلچر ورزشگاه شهید یگانه (مخابرات) را که به تازگی از جانبازان پس گرفته شده را در این مجموعه فرهنگی- ورزشی دایر کنند؛ که ما هم پذیرفتیم و ساعت 15:30تا 18:30را به این ورزش اختصاص دادیم و قسمت کوچکی را هم که محل ورود و خروج جانبازان با ویلچر است را به عنوان رختکن اختصاص دادیم و یک میز پینگ پنگ و فوتبال روی میز هم در آنجا قرار دادیم تا سایر جانبازان که نمی توانند بسکتبال کار کنند از این وسائل ورزشی استفاده کنند و به  نوعی دور هم باشند، زیرا سلامتی آنها درگرو ورزش و دور هم بودن است.

وی در ادامه افزود: خوشبختانه و یا متاسفانه موسسه ایثار  تصمیم داشت این مجموعه را در اختیار بخش خصوصی قرار دهد و ظاهرا در قراردادشان هم قید شده بود که 15ساعت درصبح و 15ساعت هم بعدازظهر (نوبت های دوساعته) به خانواده ایثارگران تعلق بگیرد ولی ساعت مشخصی را در قرارداد مشخص نکرده اند. با توجه به این که بهره بردار هم تمایل دارد از بهترین ساعت های این مجموعه به نفع خود استفاده نماید. بنابراین با یک برنامه ریزی ساعت هایی را برای ورزش جانبازان تعیین کرد که کمتر جانبازی می تواند در این ساعت ها در مجموعه حاضر باشد و از آن استفاده کند.

خوشبختانه با توافق دوستان جانباز و همچنین بهره بردار، ساعت استفاده جانبازان، ساعت 15 تا 17 تعیین شد ولی مشکل اساسی و اصلی که درحال حاضر مورد اعتراض جانبازان است،  مسئله رخکتن و سرویس بهداشتی مناسب سازی شده برای جانبازان می باشد. چرا که  این مکان مناسب جانباز ساخته شده و تجهیزات آن متناسب با وضعیت جانبازان ویلچری تعبیه شده، اما بهره بردار در حال آماده سازی این قسمت برای بدنسازی عمومی و یا رشته یوگا است.

حدادی همچنین اضافه کرد: البته بهره بردار هم از سویی حق دارد؛ چرا که کل مجموعه را در اختیار گرفته ولی جانبازان هم محق هستند زیرا این فضا در وهله اول به نام جانبازان ساخته شده است. آقای «پورحاج رضایی» رییس موسسه ایثار بارها در جمع جانبازان اعلام کرده برادران جانباز حتی اگر همه نوبت های باشگاه را بتوانند پر کنند ما با بهره بردار به توافق خواهیم رسید که  امیدواریم با تعاملاتی که میان بهره بردار، موسسه فرهنگی ایثار و جانبازان نخاعی انجام می شود این مشکل رفع شود.

فاش نیوز:  نظر موسسه ایثار در این مورد چیست؟

 آنها هم عنوان می کنند که باید مجموعه به بخش خصوصی و پیمانکار تحویل داده شود که در اصل، علت حضور امروز جانبازان هم همین است. البته این مشکل از زمانی پیش آمد که ساعت کلاس های بسکتبال با ویلچر جانبازان در مجموعه ورزشی شهید یگانه (مخابرات) تعطیل شد.

* موسسه ایثار سرسختانه رو در روی جانبازان ایستاده است!

"جانباز 70%،مصطفی مسعودی" نماینده جانبازان نخاعی ورزشکار مجموعه بقیه الله نیز دراین باره گفت: سیاست بنیاد این است که چند مجموعه ورزشی را درچندین منطقه تهران ایجاد کند که شروع آن با احداث مجموعه بقیه الله کلید خورد. صحبت های اولیه هم روی این مسئله بود که جانبازان، خانواده شهدا و درکل، ایثارگران اولویت اول ما هستند اما درعمل چیزی غیراز این را مشاهده می کنیم. درحال حاضر هم ساعت های پِرت و مُرده را به جانبازان اختصاص می دهند و مکان  رختکنی برای جانبازان با شرایط خاصی که دارند وجود ندارد.

وی در ادامه گفت: جانبازان نیاز به مکانی برای نگهداری از ویلچر و رختکن مناسب وضعیتشان دارند، محلی که بتوانند لحظاتی را بر روی تخت به استراحت و یا تعویض لباس و... بپردازند، در قرارداد میان موسسه ایثار و پیمانکار آمده که جانبازان حق دارند 60ساعت در ماه از این مرکز ورزشی استفاده کنند که بالاجبار باید 15ساعت صبح و 15 ساعت آن بعدازظهر باشد. درصورتی که 15ساعت صبح ساعت مرده باشگاه است و عملا جانبازان از این ساعت نمی توانند استفاده کنند.

وی با دلسوزی گفت:  ما باز هم با زمانبندی باشگاه کنار آمدیم اما جانبازان به مکانی نیاز دارند که راحت باشند و اختصاص به خودشان داشته باشد. همین دیروز کاغذی را که بر روی آن جمله "رختکن جانبازان" نوشته بود را کنده بودند.

مسعودی با ناراحتی ادامه داد: متاسفانه آقای پورحاج رضایی در این زمینه با ما همکاری نمی کند و موسسه ایثار هم سرسختانه رو در روی جانبازان ایستاده است. پورحاج رضایی جانبازان را به راحتی به بهره بردار فروخته است و اعتقاد دارد انبار باید دراختیار بهره بردار باشد در صورتی که ویلچرهای جانبازان در انبار نگهداری می شود و لزومی ندارد دست بهره بردار باشد.

مسعودی که مسئولیت کمیته تربیت بدنی انجمن جانبازان نخاعی را برعهده دارد، همچنین خواسته این گروه را اینگونه بیان کرد: در وهله اول باید در این مکان چندین رشته ورزشی از قبیل پینگ پنگ، فوتبال روی میز و بسکتبال دایر باشد چرا که با فعالیت بدنی جانبازان نخاعی به مراتب هزینه سرانه بیمه درمانی بنیاد کم می شود و شادی و نشاط را که باید جانباز به خانه ببرد از این مکان کسب می کند. متاسفانه بنیاد چنین دیدگاهی را ندارد. ما فوتبال دستی و میز پینگ پنگ را با هزینه خودمان خریداری  کرده و به اینجا آورده ایم؛ با آنکه آقای شهیدی همواره تاکیدشان این است که ما خادم شما هستیم و اینجا خانه شماست اما آیا کسی با صاحبخانه چنین رفتاری می کند؟ برای مثال همین امروز (روز اول) من یک ساعت و نیم پشت درب منتظر مانده بودم که کسی بیاید و دَر را بازکند. جانباز سختی و دوری چندین ساعت راه را به جان می خرد تا خود را به این مجموعه برساند اما  مسوولان و متولیان امر، عملا سعی می کنند جانبازان را از محیط های ورزشی دور و خانه نشین کنند.

این جانباز فعال در عرصه ورزش در ادامه می گوید: زمانی که ما میز پینگ پنگ را برای استفاده جانبازان به این مکان آوردیم آقای پورحاج رضایی گفتند ما این مکان را برای چنین موضوعی ندیده بودیم، درحالی که این ورزش یک ورزش پرانرژی محسوب می شود و از سویی سن جانبازان روبه افزایش است. با یک میز فوتبال روی میزکه ابعاد زیادی هم ندارد 4 جانباز ویلچری به راحتی می توانند در کنار هم به فعالیت بپردازند و با قرارگرفتن دو میز در یک مکان کوچک، در آنِ واحد 8 نفر می توانند به فعالیت ورزشی بپردازند و از سویی دیگر این ورزش برای معلولین درحال فعالیت و جهانی شدن است و چشم انداز ما این است که جانبازان ما به میادین جهانی راه پیدا کنند که خوشبخانه پیشرفت خوبی هم تاکنون داشته ایم اما برای بنیاد متاسفم اگر بخواهد مانع پیشرفت جانبازان باشد.

وی در پایان گفت: نکته بعدی این که برای خودمان واقعا متاسف هستیم که آقای پورحاج رضایی در باشگاه مخابراتِ ستارخان در حضور 50 جانباز عنوان می کند:  "ما می خواهیم استخر بقیه الله را به صورت (وی آی پی) بسازیم که وزرا و افراد خاص بیایند و از آن استفاده کنند! آیا جانباز نیاز به استخر ندارد. چرا باید نگاه یک مدیر اینگونه باشد؟

صحبت های جانباز مسعودی را که می شنویم به سراغ دیگر جانبازان می رویم تا نظر آنها را نیز درباره ورزش و مشکل پیش آمده جویا شویم.

* جانباز اینجا احساس غربت می کند.

جانباز نخاعی، «محمدرضا عسکری» نیز معتقد است این ظلم بزرگی درحق جانبازان نخاعی است و اگر مشکلی در این خصوص پیش بیاید تبعات آن متوجه کسانی است که ما را در این شرایط قرارداده اند.

وی که مشغول پذیرایی از جانبازان بود ادامه داد: جانبازانی که اینجا می آیند به خاطر بیکاری و ایجاد دردسر برای خودشان و بنیاد نیستد، چرا که بیشتر جانبازان از نقاط دور و غرب تهران با سختی و ترافیک سنگین این منطقه در باشگاه حاضر می شوند که به امر مهم ورزش بپردازند تا بلکه با سن و سال بالایی که جانبازان پیدا کرده اند بتوانند بر مشکلات جسمی و روحیشان فائق بیایند. شاید برای دیگران که با روحیه بزرگ منشی جانبازان آشنایی ندارند این سئوال پیش بیاید خب جانبازان چه لزومی دارد این همه مشقات و سختی و دوری راه را تحمل کنند و به بقیه الله بیایند، حال آنکه شاید بتوانند در سالن های ورزشی نزدیک منازلشان ورزش کنند؟ در پاسخ باید عرض کنم این مجموعه متناسب با شرایط ویژه جانبازان ویلچری ساخته شده و طبق قول و قراری که مسئولین وقت بنیاد با جانبازان ساکن در آسایشگاه بقیه الله داشتند، قرار بود که مجموعه توانبخشی، فرهنگی و ورزشی با امکانات خاص و ویژه جانبازان نخاعی ساخته و مورد بهره برداری قرار گیرد که متاسفانه با بی خیالی مدیران گذشته و حال بنیادشهید و کندی عملیات احداث، فقط سالن ورزشی آن متناسب با وضعیتشان ساخته شده و مدتها در اختیار مردم منطقه و ورزشکاران بوده است.

.

عسکری در بخش دیگری از مطالبش با ناراحتی به نکته جالبی اشاره می کند: طبعا این محل با فرهنگ خاص اشرافی که در آن جریان دارد، محل مناسبی برای احداث این مجموعه نبود و باید در چهارگوشه تهران مجموعه های ورزشی مثل مجموعه قمربنی هاشم(ع) ساخته می شد که جانبازان اولا در ترافیک منطقه گیر نکنند و بعد شاهد این همه فاصله طبقاتی نباشند که در اینجا احساس غربت کنند. به هرحال جانبازانی که سال ها قبل در آسایشگاه بقیه الله ساکن بودند و با فشار و تهدید از اینجا رانده شدند، طبق تعهداتی که بنیاد داده بود باید با تخریب ساختمان قدیمی، مجموعه بزرگتر و مجهزتری برای جانبازان نخاعی ساخته می شد که البته در حال ساخت است ولی گویا پول به دهان آقایان مزه کرده و می خواهند آن را به بخش خصوصی و از ما بهتران اجاره بدهند. واقعا باید تاسف خورد به حال مسئولین بنیاد که بنام جانبازان از بیت المال بودجه برای مراکز جامع توانبخشی و ارتزاق خودشان دریافت می کنند ولی دارد به کام دیگران می شود!

* پورحاج رضایی گفت: بهترین ساعت (سانس) باید در اختیار جانبازان باشد

جانباز نخاعی "محسن الله دادی کندی" یکی از جانبازان نخاعی است که 6 ماهی است به اصرار و توصیه دیگرجانبازان از بستر و کنج خانه بیرون آمده و در جمع جانبازان ورزشکار نخاعی قرار گرفته است.

وی می گوید: من از منطقه شرق، جاجرود (رودهن) که مسافت زیادی با این مکان ورزشی دارد به این مجموعه می آیم و این درحالی است که با درهای بسته روبرو می شوم. منِ جانباز زمانی که درخانه باشم هزینه درمانی ام بیشتر از زمانی است که به باشگاه ورزشی می آیم و  همه مسوولان و متولیان امور جانبازان به این امر کاملا آگاه هستند. ما تکلیف خود را نمی دانیم. دریکی از جلسات آقای پورحاج رضایی گفت: بهترین ساعت (سانس) در اختیار جانباز باید باشد و مابقی ساعت ها را به بخش خصوصی اجاره می دهیم و مازاد هزینه را بازهم به جانبازان اختصاص خواهیم داد. حالا قضیه برعکس شده است. این مکان متعلق به جانبازان است و بنیاد آن را از دست جانبازان خارج کرده است.

 

وی همچنین خطاب به خبرنگار ما تاکید کرد: به گوش مسوولان برسانید ما از خواسته خود به هیچ عنوان کوتاه نمی آییم و من به شخصه اجازه نمی دهم با ما چنین رفتاری داشته باشند.

* ورزش بهترین گزینه برای ماست

جانباز70% قطع دوپا،"رسول بایرامی" نیز علت حضور خود در مجموعه ورزشی فرهنگی بقیه الله را ورزش و حفظ روحیه می داند و درخصوص مشکل بوجود آمده می گوید: ما به اینجا آمده ایم تا از حقمان دفاع کنیم زیرا این ورزشگاه خاص جانبازان است که درحال واگذاری به بخش خصوصی است.

 

وی در ادامه گفت: گویی اگر جانباز دربیمارستان بستری شود و هزینه هنگفتی روی دست بنیاد بگذارد مسئله ای نیست و آنها (بنیاد) تمایل دارند که جانباز گوشه خانه بیفتد و افسرده باشد! همانطور که می دانید ما جانبازان بنا به شرایط جسمی محدودیت هایی داریم و فضای جامعه مناسب حضور ما نیست؛ بنابراین زمانی که جانبار در اجتماع حضور دارد آرامش می گیرد و آن را به خانواده هم منتقل می کند.

* برای حفظ نشاط و روحیه به این جا آمده ام

 

«سیدکاظم علوی» دیگر جانباز نخاعی حاضر در مجموعه فرهنگی ورزشی بقیه الله است که به گفته خودش حدود یک ماهی از عمل جراحی شکستگی پایش می گذرد و با اینکه هنوز دوران نقاهت خود را می گذراند اما برای حفظ روحیه و حضور در کنار دوستان جانبازان نخاعی، بودن در این مکان را به بستری شدن در خانه ترجیح داده و به این مجموعه آمده است می گوید: دکترها فعلا فعالیت ورزش بسکتبال را برایم ممنوع کرده اند ولی برای ورزش فوتبال روی میز  و برای حفظ نشاط و روحیه به اینجا آمده ام.

وی در ادامه می گوید: من در منطقه غرب تهران ساکن هستم و چیزی حدود 20تا 30کیلومتر برای ورزش بسکتبال تا منطقه شرق در رفت و آمد هستم، زیرا متاسفانه سالنی که خاص جانبازان نخاعی باشد وجود ندارد و بالاجبار به این مجموعه می آییم. اینجا هم متاسفانه با مشکل جا برای تمرین و رختکن مواجه هستیم.

* برخورد مناسبی با جانبازان نشده

جانباز نخاعی،«سید محمدرضا طباطبایی» علت حضورش در این مجموعه ورزشی را سلامتی عنوان می کند و در ادامه می گوید: بنا به صحبت هایی که با آقای پورحاج رضایی داشتیم قرار بود این مجموعه ها با بهترین زمان و امکانات در اختیار جانبازان قرار بگیرد، اما متاسفانه در عمل اینطور نیست و برخورد مناسبی با جانبازان نشده و دست آخر هم آن را به بخش خصوصی اجاره داده اند.

خواسته ما این است که مکان مجزایی را در اختیار ما بگذارند که هر زمانی که شرایط جسمیمان اجازه داد بتوانیم از امکانات آن استفاده کنیم، اما این که یک ساعت مشخصی را برای ما تعیین کنند برای ما امکان پذیر نیست، این مجموعه فرهنگی-ورزشی از ابتدا به اسم جانبازان ساخته شده و قرار نبوده که آن را به بخش خصوصی اجاره بدهند.

نماینده پیمانکار: از مکان مورد اختلاف،  باید کسب درآمد کنیم!

پس از شنیدن صحبت های جانبازان و بر حسب رسالت خبری و گزارشگری فاش نیوز و همینطور رعایت انصاف، به سراغ نماینده ی پیمانکار بخش خصوصی رفتیم تا صحبت های ایشان را نیز بشنویم.

"سیدجلال استادی" در خصوص مشکل پیش آمده گفت: بنیاد و موسسه ایثار تمامی مجموعه را به مزایده گذاشته بودند و ما هم در این مزایده برنده شدیم. موقع تحویل مجموعه، قسمتی از آن را که تحویل مدیرمجموعه بود تحویل ما ندادند و ما هم خواستار این شدیم که طبق قرارداد، کل مجموعه را تحویل بگیریم و بهره برداری کنیم.

وی در ادامه گفت: زمانی که ما در مزایده برنده شدیم  و برای بازدید آمدیم،روی سالن (مورد اختلاف کنونی)  متمرکز شدیم که این سالن را به برخی ورزش ها که نیاز به فضای زیادی ندارند صبح ها برای بانوان و عصرها به آقایان اختصاص بدهیم.

 

فاش نیوز: نظر پیمانکار اصلی در این مورد چیست؟

ایشان شریک بنده هستند و درضمن یکی از ورزشکاران و خیرین جامعه هم هستند که  تعدادی از کودکان کار و ایتام  که به نوعی از خدمات اجتماعی محروم هستند را تحت پوشش دارند؛ بنابراین نظر ایشان هم مساعد است چرا که نظرمساعد ایشان هم به تشکیل تیم بسکتبال با ویلچر و در ادامه، فرستادن جانبازان به لیگ است و حتی نظرشان این است که  جایگاه اختصاصی برای ویلچرهای این عزیزان درنظر بگیرند و حتی لباس را با هرجلسه تمرین، شسته شده و آماده در رختکن های این عزیزان قرار بدهند.ما آمادگی ارائه همه نوع خدماتی را در هر زمینه برای جانبازان داریم اما از این مکان مورد اختلاف، باید کسب درآمد کنیم چرا که درآمد آن، بخشی از اجاره بهای مجموعه را تامین می کند.

سیدجلال استادی همچنین افزود: زمانی که ما برای بازدید به این مجموعه آمدیم جانبازی نبود و حتی میز فوتبال روی میز را هم بعدا به اینجا آورده اند. من به عنوان پیمانکار با 9ماه سال تحصیلی دانش آموزان و سه ماه تعطیلی فصل تابستان درآمدی آنچنانی نخواهم داشت. 9ماه تحصیلی که عملا سود زیادی درکار نیست و شاید از ساعت 4تا 8 شب پیک ساعت ورزش سالن است  که 3ساعت از این 4ساعت را جانبازان برداشته اند. من با آن یک ساعت، یک سالن را هم نمی توانم اجاره بدهم، بنابراین بهترین زمان بهره برداری ما همین سه ماه تابستان است که اگر 3 سانس آن را هم جانبازان بردارند که چیزی نمی ماند و از سویی زمان استفاده آنها از این سالن، بهترین زمان بهره برداری ما  نیز هست.

این نماینده پیمانکار در خاتمه گفت: اختلافی هم که میان جانبازان محترم و موسسه ایثار پیش آمده حل شدنی است و نیاز به یک نشست دارد؛ چرا که ما هم وظیفه خود می دانیم به جانبازان سرویس های لازم را ارایه دهیم.

فاش: درساعت های پایانی عصرگاهی، وحدت و همبستگی جانباران و عزم مصمم آنان و ایستادگی روی خواسته شان به درستی کارساز شد، چرا که «سید سعید صدرزاده» (معاون فرهنگی و نماینده موسسه ایثار)، «مهدی شجردی» (نماینده حقوقی موسسه ایثار) در جمع جانبازان باشگاه بقیه الله حضور یافتند و با مذاکرات مفصلی که با نمایندگان جانبازان «مهدی اسدزاده»، «مصطفی مسعودی» و «مصطفی حدادی» از اعضای هیئت مدیره انجمن جانبازان نخاعی و گروه پیگیری داشتند به توافقاتی دست یافتند.

گزارش: صنوبر محمدی



ارسال نظر